Ze worden opgewonden van een kloddertje roze en zijn altijd op zoek naar dat éne onbeheerde steegje: Public Space Designers. Lobke Alkemade schreef de afgelopen weken vijf columns over waar 'vormgevers openbare orde' allemaal opgewonden van worden. Illustratie door Lobke Alkemade. Eisso en Lobke werken allebei bij  vanPlan.

Het dak op

Bij ons kan het niet. De buren van de bovenburen vinden het geen prettig idee dat anderen daar dagelijks overheen zouden kunnen lopen... En helaas, dan gaat het feest niet door en dus kan deze buurman van de bovenburen nog wel rustig zijn timmermanspraktijken op zolder blijven uitvoeren maar zitten ze op 4 hoog nog steeds de hele zomer binnen. Erg jammer, want dat het best zou kunnen is inmiddels wel bewezen. Onder andere door de zogenaamde Dakdokters. Deze groep jonge ondernemers maakt werk van de daken van Amsterdam. Zij vervangen (naar eigen zeggen) de verteerde rokerslongen voor een gezond en bruikbaar dak. Als een kale kop worden de daken die door de Dakdokters onder handen worden genomen voorzien van een leuk toupetje of een zeer bijzondere hoge hoed. Dit doen ze vooral in de vorm van het aanleggen van complete natuurlijke daktuinen. Maar ook afgedankt kunstgras van sportvelden wordt sinds kort als een tapijtje over de grijze vlaktes uitgespreid. Als het aan de Daktokters ligt zal Amsterdam in de toekomst vanuit de lucht dus zichtbaar zijn als een aaneenschakeling van groene vlekken. De grens tussen het Groene Hart en de randstad zal vervagen. Maar dat er meer mogelijk is op al die daken is ook nu al te zien. Een vogelvlucht over de binnenstad geeft een heel bijzonder kijkje op de eerder ongeziene ruimtes van de stadsbewoner. Naast de bekende (illegale) dakterrassen met barbecue kom ik moestuinen tegen, plantenkassen, parkeerterreinen, twee of drie zwembaden, een beeldentuin, skateramp, helicopterplatforms hier en daar en totaal nieuw in het assortiment: Golf op het dak... Toch eens nakijken wat zich in dat pand bevindt. Mogelijkheden te over dus en voor elk dakje is er op deze manier wel een passend dekseltje te vinden, desnoods de tweedehands grasmat van een failliete voetbalclub... Op de middenstip met de barbecue of ‘gewoon’ tussen de eerste zelf gekweekte courgettes terwijl de buurman zijn golf skills verbetert, het zijn allang geen toekomst dromen meer zou je denken. Toch is het dak van de bovenburen er ondertussen nog steeds niet veel groener van geworden. Onze laatste hoop is dan ook een bezoek aan het spreekuur van de Dakdokters zodat er in de toekomst ook bij ons een nieuwe ‘huis’ vergaderruimte kan ontstaan: Op het dak, in de zon!